Wat heb ik vorige week hard gewerkt aan een workshop... Het idee was simpel; hoe beleeft een autist een gymles? Mijns inziens is een gymles voor autisten vooral moeilijk door de overprikkeling die ervaren wordt. Titel van de workshop: Autisme & Spel.
Ik zou deze workshop samen met een collega uit Zwolle doen, die ik ken van het schrijven aan het boek 'Bewegingsonderwijs in cluster 4'. Helaas moest zij begin januari afzeggen, maar ik begreep dit besluit.
Aangezien zij het theorie-gedeelte voor haar rekening zou nemen, moest ik dit nu ook zelf gaan doen. Maar daar was ik vrij snel uit. Ik zou aan de hand van enige filmpjes uitleggen over 'context', 'prikkelverwerking' en 'communicatie' met betrekking tot autisme. Een uurtje op Youtube, hier en daar wat aanpassen en dat was het luister- en kijkgedeelte.
Maar het praktijkgedeelte zou het belangrijkste van de workshop worden; het daadwerkelijk ervaren. De bedoeling was dat kandidaten op allerlei manieren extra of andere prikkels zouden ervaren tijdens het spelen van Trefbal met Eiland; het dragen van een jeukende muts, watten in je schoenen, het dragen van gehoorbeschermers, het dragen van een 3D-bril en meer van dit soort dingen. Het publiek zou extra hard moeten aanmoedigen, plastic zakjes mogen opblazen en laten knallen, maar ook lekker knisperen met een chipszakje tijdens de uitleg.
Mijn uitleg zou gepaard gaan met een afbeelding van een ander spel en een net te hard muziekje op de achtergrond. Ik had alles in huis en geregeld, alleen de opdrachtkaartjes voor de deelnemers moesten nog uitgeprint en gelamineerd!
Totdat ik vrijdag- op zaterdagnacht wakker werd met onbekende pijn in mijn buik. Na bezoek aan huisartsenpost en aansluitend ziekenhuis kon ik zaterdagmiddag om 12 uur direct geopereerd worden aan een acute blinde darm ontsteking.
Natuurlijk is een workshop geven zonder blinde darm heel goed mogelijk, alleen niet 4 dagen na een chirurgische ingreep. Erg jammer.
Volgende keer beter!?
